جذب سرمایهگذار خارجی
 |
 |
 |
خرانهداری کشور استرالیا نزدیک به ۹۰۰ میلیارد دلار بدهی در گردش دارد که از این مقداری کمتر از نیمی از آنها در دست ساکنان غیراسترالیایی میباشد؛ این مقدار پیش از همهگیری ۵۷ درصد و در بالاترین مقدار خود یعنی در سال ۲۰۱۲ در حدود ۷۶ درصد بوده است؛ و در صورتی که استرالیا قصد دارد خریداران اوراق بدهی خود را برگرداند، بایستی بانک مرکزی تا حدود بسیار زیاد در چهارچوب و قابل پیشبینی عمل کند. چرا که سرمایهگذاران از سوپرایز شدن متنفر هستند.
این گریز سرمایهگذاران خارجی ممکن است باعث شود تا منتشرکنندگان بدهی ایالتی و فدرال جهت جذب مجدد سرمایهگذاران، مجبور به ارائهی امتیازهای بیشتری همانند اوراق با بلندمدتتر شوند و این خطرناک است.
بانک مرکزی استرالیا طی سال گذشته مورد شدیدترین انتقادات قرار گرفت، چرا که نتوانست تعهدات خود را که نگه داشتن نرخ بهره در پائینترین حد خود تا سال ۲۰۲۴ بوده را نگه دارد و حتی نرخ بهرهی خود را پیش از بقیه کشورهای توسعه یافته افزایش داده است.
برای سرمایهگذاران اروپائی و آمریکائی این مهم است که رزرو بانک استرالیا در مقابله با تورم چه رویکردی پیش گرفته است؟ آیا قصد دارد همانند فدرال رزرو، بدون در نظر گرفتن خطر رکود با افزایش نرخ بهرهی خود ادامه دهد؟ و یا اینکه به بازار کار اهمیت میدهد و قصد دارد اقتصاد را یکنواخت و موزون نگه دارد؟ برای یک سرمایهگذار تنها بازده اوراق قرضه نیست که مهم جلوه میکند، بلکه درک نوسانات بازار نیز برای آنها مهم است.